Bij binnenkomst sloeg de stress toe. Het was de dag voor Moederdag en volgens mij had bijna heel Leeuwarden besloten uit te pakken. Bijna, want mensen die afhankelijk zijn van de Voedselbank vind je niet bij AH. Bij de ingang ging het al mis. Daar stonden vrijwilligers van de Zonnebloem, of ik een lot wilde kopen. Dat kon niet. Ik heb nooit cash bij me, alleen mijn bankpas of creditcard. Lekker makkelijk. Vervolgens werd ik besprongen door vrijwilligers van de Voedselbank: ik mocht een Euroshopper product naar keuze uitzoeken om te doneren. Ik kon kiezen uit o.a. macaroni, mix voor macaroni, suiker, jam en diverse blikken met onduidelijke inhoud. Waarschijnlijk witte bonen in tomatensaus of iets dergelijks. Allemaal producten die ik, al zou ik sterven van de honger, nooit aan zou schaffen en anderen ook niet toewens. De lol van onbezorgd me te buiten gaan was gelijk weg. Mijn gedachten sloegen op hol. ‘Loop ik hier dure aankopen te doen terwijl een steeds groter deel van de Nederlandse bevolking het hoofd niet boven water kan houden.’ ‘Shit, kan ik die fles wijn wel kopen terwijl anderen het met goedkope fris of water moeten doen?’ Ik draaide door, sleepte de hele wereld erbij. ‘Bezuinigingen alom. De huizenprijzen dalen, ook van mijn huis. Cultuur in Leeuwarden de nek omgedraaid; in september komen er nieuwe verkiezingen. Het Kunduz-akkoord moet ineens Lente-akkoord heten.’ Alsof de boodschap er vrolijker van wordt. Over de eurocrisis en de Grieken weigerde ik na te denken. Maar ik kwam niet los van die Euroshopper macaroni, suiker, jam enzo voor de Voedselbank. Ik werd steeds bozer. ‘Tsjonge, dat wordt op Moederdag smullen in Huize Huppeldepup. Ontbijt van oudbakken brood met aardbeienjam zonder aardbeien. Koffie met suiker. ’s Avonds macaroni met saus, maar zonder gehakt want dat zat niet in het pakket.’ En als klap op de vuurpijl de gedachte: ‘Laat AH die rommel gratis ter beschikking stellen en de klanten die het (nog) kunnen betalen vragen om scharrelkip, paté, Franse kaasjes, chorizo, avocado’s, wijn of een goed biertje te doneren. Laten we ons met z’n allen schamen dat dit gebeurt. ’ Dit is Nederland, niet eens een derdewereldland.

Anneke van Renssen

(column verschenen in Liwwadders, juni 2012)