Jan Bruin, clubtopscorer aller tijden van Cambuur

Sport

Jan Bruin, clubtopscorer aller tijden van Cambuur

Met zijn 88 doelpunten in tien seizoenen bij SC Cambuur is Jan Bruin (40) de clubtopscorer aller tijden, boven Dirk Roelfsema (63 goals) en Koko Hoekstra (61 goals). Door velen wordt Jan –mede door zijn productiviteit, maar ook dankzij zijn grote loyaliteit aan de club en openheid naar de supporters - gezien als ‘Mister Cambuur’…


Als de Leeuwarder Zaailandkrant hem opzoekt bij de Leeuwarder betaald voetbal organisatie, die sinds anderhalf jaar opnieuw zijn werkgever is maar nu in een commerciële betrekking, blijkt Jan Bruin nog net zo bescheiden als vroeger. Hij vertelt: “De échte Mister Cambuur is natuurlijk Johan Abma, die heeft nooit ergens anders gespeeld dan hier en heeft de meeste wedstrijden gespeeld voor de club. Ik heb nog bij FC Zwolle, Volendam en Telstar gevoetbald. Nee, dat was niet mijn eigen keuze. Ik had het liefst voor altijd hier in Leeuwarden gespeeld. Maar in 1995 kwam Han Berger als trainer naar Cambuur en die was heel direct en eerlijk naar mij toe. Hij legde uit, dat Willem van der Ark zijn eerste spits was en Bram Marbus de spits op de bank zou worden. Berger zei me dat ik dus de aanvaller was die de wedstrijden vanaf de tribune mocht bekijken. Ik mocht van hem best blijven want hij had goede verhalen over me gehoord en leuke dingen van me gezien, maar hij adviseerde me naar een andere club om te kijken. Toen Zwolle een paar weken later interesse had, was de deal zo gesloten, alleen toen kwam het Berger door een schorsing en een blessure ineens niet meer zo goed uit dat ik weg zou gaan. Toch ging ik, want ik wist ook dat die schorsing en die blessure tijdelijk zouden zijn. Bovendien, hij had aangegeven dat ik weg mocht, dus dat vertrouwen had een opdonder gekregen.”

Naar Heerenveen? Zoiets doe je gewoon niet

Na een avontuur van tweeënhalf seizoen bij Zwolle, waren er meerdere eredivisieclubs in Jan Bruin geïnteresseerd. Meest opvallende gegadigde was SC Heerenveen dat op zoek was naar een opvolger voor Leeroy Echteld en een aanvaller zocht die goed bij Ruud van Nistelrooy paste. “Ik kon voor drie jaar bij Heerenveen tekenen, maar dat heb ik om verschillende redenen niet gedaan. De belangrijkste reden? Ik wilde mijn historie bij Cambuur niet weggooien. Ik weet dat ik veel mensen voor het hoofd zou hebben gestoten als ik naar Heerenveen was gegaan. Zoiets doe je gewoon niet. Ik tekende bij Volendam dat toen nog in de eredivisie speelde. Toen ik er begon, waren ze net gedegradeerd.” De bij Cambuur zo geliefde Jan Bruin heeft geen geluk gehad met het eredivisieschap. Volendam zakte nog voor zijn komst een divisie lager en met Cambuur was Jan in 1994 al gedegradeerd. Had hij geen glansrijke eredivisiecarrière willen hebben als voetballer? “Het is gewoon zo niet gelopen. Als ik nu op een knopje mocht drukken dat mij met de kennis die ik nu heb, opnieuw voor het Heerenveenvraagstuk zou hebben gezet, dan zou ik nóg niet voor Heerenveen hebben gekozen. Never. Ik ben al jaren jeugdtrainer bij Cambuur en heb daarnaast nu een mooie commerciële functie, ik zit prima op mijn plek hier. Als ik naar Heerenveen was gegaan, had ik hier natuurlijk nooit meer hoeven terugkomen.”


Een gewone jongen van een eiland

In 1989 kwam de in Hollum geboren Amelander naar de wal om bij FVC te komen voetballen, maar hij werd al vrij vlot opgepikt door Cambuur. Daar mocht hij in 1991-92 twee wedstrijden spelen en zag hij zijn nieuwe club vanaf de bank kampioen worden. Het jaar daarop maakte Jan zich onsterfelijk door het eerste eredivisiedoelpunt van Cambuur in de clubhistorie te maken. “Go Ahead Eagles uit, het was dat jaar ook de enige keer dat ik in de basis mocht starten. Ik weet nog goed hoe de voorzet kwam, hoe ik een verdediger uitkapte en met links binnenschoot. Nog diezelfde week kwam dat doelpunt in een soort promofilmpje van Studio Sport voorbij, samen met doelpunten van Hristo Stoichkov en Diego Maradonna. Daar stond Jan Bruin van Ameland maar mooi tussen, haha. Ik zie mezelf nog verbaasd juichen met van die grote ogen, ik was natuurlijk bloednerveus voor die wedstrijd. Het werd uiteindelijk 1-1.” Jan vraagt ons tijdens het gezellige interview vriendelijk, of we het artikel niet te zweverig of ophemelend  willen maken. “Ik ben maar een gewone jongen van een eiland, ik maak graag een praatje met mensen en hoef niet op een voetstuk. Laten we lekker gewoon blijven doen.” Mogen we Jan dan wel fotograferen bij de ‘Jan Bruin Kleedkamer’, de kleedbox van het eerste elftal die naar hem is vernoemd? De bescheiden Amelander lacht hartelijk. “Dat mijn naam op die box staat, daar zit voor mij alles in: een stukje eer, waardering, erkenning. Het staat voor mij ook symbool voor een machtig mooie tijd hier bij Cambuur, voor puur voetbalplezier, het warme contact met de supporters en het gevoel van welkom zijn.”


Amelandia

De cultheld van Cambuur woont samen met zijn vriendin in Tzum en heeft geen kleine Bruintjes. Of er ooit kinderen komen, weet Jan niet. Zijn partner is druk met haar functie als adjunct-directeur op een middelbare school en zelf heeft Jan ook genoeg bezigheden, dus of er een geschikte periode voor gezinsuitbreiding aan komt, is nog onzeker. Namens Cambuur onderhoudt Jan commerciële contacten en probeert hij nieuwe sponsoren aan de zakenclub te binden. Als trainer bemoeit hij zich met de C1-jeugd en zelf trapt Jan met zijn oude Cambuurmaatjes René van Rijswijk en Lody Roembiak nog graag tegen een bal aan bij Amelandia. Ook aan zijn eerste voetbalclub dus nog steeds die loyaliteit? “Ach, het is lekker om in beweging te blijven. Ik ben pas anderhalf jaar geleden gestopt bij Telstar, ik heb tot mijn 39e doorgespeeld in de eerste divisie. Bij Amelandia spelen wij drieën alleen de uitwedstrijden, want die zijn hier in Friesland. Het is geen doen om op zondagochtend op Ameland te spelen”, vertelt de Cambuurman in hart en nieren.

Hertenloopje met een Cambuurhart
Als we Jan tot slot nog vragen hoe zijn bijzondere manier van juichen is ontstaan – namelijk het wijdbeens springen met grootse armgebaren - dan legt de voormalige profvoetballer uit, dat die beweging is ontstaan door een looptrainer die dat soort sprongen liet doen op een training. “Het werd op een gegeven moment het hertenloopje genoemd, met een verwijzing naar het hert in het logo van Cambuur”, vertelt Jan met een twinkeling in zijn ogen. “Ik deed het niet altijd na het scoren, maar wel na een belangrijk doelpunt.” Later op het veld demonstreert Jan voor onze fotograaf met groot plezier nog één keer hoe het hertenloopje ook alweer ging…



Dit artikel verscheen ook in de Leeuwarder Zaailand krant, editie 8 2010

 

 

 

25-8-2010 17:02 0 reacties

Reacties (0)

Reactie plaatsen

Met het plaatsen van deze reactie gaat u akkoord met de voorwaarden

Overig Sport

Meer Sport